Laat ik als de Theo Koomen (voor de jongeren onder ons, dit was een bekende sportverslaggever) van deze wedstrijd beginnen
met een welgemeend compliment aan de spelers te maken, en ik neem aan dat ik dit namens alle ouders mag doen, TOP!
1 – 15 winnen doe jullie niet elk dag en zeker niet op een meer zwart dan groen kunstgrasveld.
We schrijven zaterdag 21 januari 2012. Een oefenwedstrijd op uitnodiging in Kerkdriel tegen de 1e jaars E-tjes van DSC.
Even wat feiten op een rijtje wat betreft dit pittoreske plaatsje aan de Maas en de sportvereniging, 35 minuten rijden vanaf Nieuwegein.
- Een industrieterrein
- 15 garagebedrijven
- 7173 inwoners waarvan ongeveer 10% lid is van de plaatselijke voetbalvereniging.
- DSC staat voor Drielse Sport Club en is opgericht in 1932
Nadat de ouders weer hun gebruikelijke natte voorbereiding hadden genoten, namelijk koffie inclusief stroopkoek i.v.m. Sam zijn verjaardag,
vertrokken zij allen naar het kunstgrasveld achter de hoofdtribune.
Achter de hoofdtribune?. Ja helaas was ook ik als verslaggever hierover zeer verbaast. Moet dit niet vóór de hoofdtribune zijn?
Daar aangekomen waren de troepen zich reeds fysieke en mentaal aan het voorbereiden op het oefenduel.
Een wedstrijd waarin de verslaggever, en dit is volgens hem geen toeval, het nog zeer druk zou krijgen.
Direct na de aftrap was al duidelijk wat de strategie van JSV zou worden. Druk zetten en de tegenstander vooral niet in zijn spel laten komen.
In korte tijd resulteerde dit in een doelpuntenregen waar zelfs de keeper van DSC volgens mij niet helemaal op gerekend had op de vroege zaterdagmorgen.
Halverwege de eerste helft, waarbij JSV de score al had opgevoerd tot 0-4 had de uit spelende ploeg duidelijk overwicht.
Een corner vanaf rechts werd, nadat JSV gewisseld had, door een speler van DSC helaas in het eigen doel getikt.
Nadat ook nummer 6 en 7 in het net vielen kwam DSC toch iets meer in zijn spel wat resulteerde in enkele aardige aanvallen.
Nog net voor de rust kreeg Kevin bij een verdedigende actie een bal in zijn gezicht.
Michel rende snel naar Kevin om de waterzak op zijn gezicht te legen. Komt het water niet uit de lucht dan wel uit de spons.
Door dit ongelukje was Kevin extra gemotiveerd wat nog geen 5 minuten later resulteerde in een doelpunt van zijn hand (lees voet).
Tijdens de wedstrijd waren onze fanatieke wisselspelers druk bezig zich warm te houden op het naastliggende veld.
Helaas werden zij middels de HEMA-omroepinstallatie opgeroepen het veld te verlaten.
Al zwaaiend naar de omroeper verlieten zij het trainingsveld, waarna ook direct de scheidsrechter floot voor de rust.
0- 8 daar kan je gerust de rust wel mee in.
Nadat de bidon weer deels geleegd was werd door de coaches en de spelers de eerste helft besproken.
Gezamenlijk kwamen ze tot de volgende conclusies.
Scoren, passen, acties, verdedigen en drukzetten gaat goed.
Elkaar meer coachen, geen ruimte weggeven en bij je man blijven moet toch iets beter.
Direct na de aftrap was het DSC die een eerste speldeprik uitdeelde op het doel van JSV.
Zonder Tomtom wist JSV gelukkig weer snel het doel van de tegenstander te vinden.
Een hard schot linksboven, een schuiver rechtsonder en een afstandschot brachten de score op 0 – 11.
De keeper van DSC zei na de wedstrijd tegen zijn moeder dat hij zo’n pijn in zijn handen had van de harde JSV schoten.
Zoals gemeld kwam DSC er af en toe snel uit met de aanvallers nummer 7, 9 en 11 (sorry voor de lezer, ik ben hun namen vergeten na te vragen).
De enige tegentreffer kwam op naam van nummer 11 te staan. Zou dit dan dé ommekeer in de wedstrijd zijn?
Het antwoord liet niet erg snel op zich wachten. Nadat de tegenstander ons op 1 – 11 had gezet, hielpen zij ons weer aan de 1 – 12.
Aangezien de scheidsrechter een nieuw horloge had gekregen werd de wedstrijd mooi op tijd en net voor de regen beëindigd.
Eindresultaat op deze gelukkig voor de ouders droog gebleven speeltijd 1 – 15.
Zoals gebruikelijk gingen onze spelers na het douchen nog even door met hun favoriete hobby, konden de ouders nog even evalueren en ging een ieder weer huiswaarts.
Menno & Marc