Vandaag kwam de gedegradeerde tweedeklasser Zwaluwen op bezoek en we waren dan ook benieuwd naar wat de wedstrijd kon gaan brengen!

Met name vanwege het feit dat alle afwezigen uit onze verdediging kwamen, moesten we achterin dan ook even puzzelen.

Daarnaast moesten we er rekening mee houden dat enkele speelsters nog in opbouw zijn na blessures en enkele gehavend zijn geraakt in de voorbereiding. Met andere woorden had het een oefenwedstrijd geweest, dan hadden we afgezegd.

Zo moesten we rekening houden met Lisa (hamstring), Manouk (enkel) en Lina (enkel). En daarnaast Sarinah en Chantal die moeten opbouw van hun fysio/PT.

Zo werd er een schema gemaakt, waarbij Manouk op de bank begon om de rest van de wedstrijd volledig uit te spelen. Zij zou afwisselen met Lisa en Lisa weer met Lina. En de rest moest het vandaag zoveel mogelijk zien te overleven.

En gelukkig kwamen er last minute nog onverwachte cadeautjes bij!

Joyce, die zich heeft ingeschreven bij de vrouwen 7x7 – 30+, zou komen kijken. Vervolgens nam ze plaats op de bank voor het geval er iemand uit zou vallen, om eventueel de laatste minuten op te vullen. Joyce heeft lang niet kunnen spelen en keert nu terug naar JSV. Heel leuk!

En Julia heeft iets heel speciaals gedaan en voor elkaar gekregen! Zij heeft een ochtenddienst gedraaid, is toen snel drie uur naar het voetbalveld gekomen en heeft daarna de avond doorgetrokken. Dat vraagt om een groot applaus en een diepe buiging! Echte teamspirit. Nogmaals bedankt, Julia!

Afijn, de wedstrijd begon en beide teams hielden een vrij hoog tempo aan. En over het creëren van kansen hadden we aan beide zijden niets te klagen, waarbij het zelfs zo was dat JSV enkele keren hele grote doelkansen kreeg.

Maar bij rust was het verrassend toch echt 0-0.

Het was stil in de kleedkamer, want iedereen moest even op adem komen. En we moesten hier en daar wat met posities schuiven om Lina rust te gunnen.

Helaas moest Lisa na 20 minuten in de tweede helft de wedstrijd staken en moest Chantal doorschuiven naar de spits. De hoop was dat Lina de rest van de wedstrijd op het middenveld kon uitspelen.

Enkele minuten later viel helaas de 0-1 voor Zwaluwen. Dat was wel direct het teken voor JSV om te denken: we hoeven vandaag allesbehalve te verliezen, dus we gaan alle risico’s nemen die er zijn.

Lotte werd doorgeschoven naar voren en we kwamen 1-op-1 achterin te staan. Soms lieten we zelfs de backs gewoon doorschuiven en was het bijna min één achterin.

Kansen kwamen er genoeg: vanuit de opbouw, vanuit corners, vanuit de tweede bal, vanuit lange ballen, vanaf de zijkant en door het midden.

Alles is geprobeerd, maar hij viel maar niet.

We moeten ook eerlijk zeggen dat dit mede te danken was aan de keepster van de tegenstander, want die was oppermachtig in haar doel.

En toen was daar een penalty. Chantal, die al jaren iedere penalty neemt en nog nooit heeft gemist, schoot hem vandaag belabberd in en verspeelde daarmee de kans op een gelijkspel.

Daarna gingen we door en leken we toch die 1-1 nog steeds te kunnen maken, maar de bal wilde er maar niet in.
Ja, en wat zeg je dan na afloop?

Aan de inzet, wilskracht, het doorzettingsvermogen en het veldspel lag het allemaal niet.

En stiekem zal eenieder bij vlagen, ondanks dat we nog verre van wedstrijdfit zijn, ook nog lekker hebben gevoetbald.

Dus wat kunnen we dan het beste zeggen?

We zijn blij met Julia! Sarinah heeft uitgeblonken, ondanks dat ze maar één keer heeft kunnen trainen en nog in de vakantiemodus is.

Rox heeft staan genieten vanuit het doel van ons veldspel en had zelf ook een paar belangrijke reddingen.

En verder kan iedereen een dikke voldoende opschrijven, want niemand heeft matig gespeeld. Het enige wat ontbrak was – ja, en dat is nou eenmaal wel belangrijk voor het eindresultaat – een doelpuntje.

Op naar de komende weken om lekker verder te bouwen aan het wedstrijdfit worden, waarbij enkelen nog even van een welverdiende vakantie (gaan) genieten. En dan kan eind september 2026 het echte werk gaan beginnen. Dan is iedereen terug en is de rest wedstrijdfit.

Want zoals vooraf al bekend de eerste 3 wedstrijden moesten we gaan benaderen om in vorm te komen voor de competitie.

En Zwaluwen – een heel vriendelijk team dat, net als wij, vooral komt om lekker te voetballen onder het motto ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’ – mogen we dit seizoen nog twee keer treffen in de competitie. Dat zijn dus alvast twee wedstrijden om naar uit te kijken en waarin we hopelijk weer lekker kunnen voetballen.