• De tweede bekerwedstrijd: op naar Montfoort!
    Laten we beginnen met een groot compliment voor de tegenstander, hun staf én de scheidsrechter.

    Het was een ontzettend sportieve wedstrijd. Geen onvertogen woord, respect voor elkaar en een fijne sfeer langs en op het veld. Precies zoals je wilt dat een wedstrijd wordt gespeeld.
Dank daarvoor!

    Afijn, terug naar onszelf:
    Blijkbaar geldt er tijdens een bezoek aan Montfoort één gouden regel: er moet qua materiaal altijd iets misgaan bij Joëlle. Vorig seizoen brak haar veter en moest Tessa zich in allerijl naar de stad haasten om nieuwe veters te scoren.
    Vandaag was het nóg serieuzer.

    Er bleek sprake van een heus shirtjesmonster. Nummer 5 was spoorloos verdwenen. Gewoon opgegeten. Weg. Foetsie.
    Gelukkig hadden we een prachtig reserveshirt klaarliggen en kon het inmiddels legendarische Lloret de Mar-shirt gewoon lekker in de tas blijven. Een opluchting voor iedereen.

    Een flinke wandeltocht
    Voordat de wedstrijd überhaupt kon beginnen, wachtte de basiself nog een flinke uitdaging: de afstand van de kleedkamer naar het veld.

    Tessa, Dana, Julia, Lotte, Faat, Sarinah, Lina, Manouk, Amber, Chantal en Zoe moesten een indrukwekkende expeditie afleggen richting de aftrap.

    Driekus en Coby hadden ondertussen hun eigen missie: op tijd in de dug-out komen.
Dat betekende bijna rennen.

    De wedstrijd
    Na 44 minuten stond er 1-4 op het scorebord voor JSV.

    In de tweede helft kwamen er nog vijf goals bij, waaronder een hattrick van Faat!

    Drie goals in één helft, nadat ze in de eerste helft nog vrolijk op de linksbackpositie had rondgelopen.

    Faat kun je dus overal neerzetten!

    Verder waren er goals van Amber (2x), Sarinah, Dana, Zoe en Joëlle.

    En wat kunnen we verder nog over de wedstrijd zeggen?

    Eigenlijk best veel:
    • Er werd goed getikt, gecombineerd en gevoetbald. De bal ging regelmatig lekker rond. En ook Montfoort probeerde opbouwend te voetballen.
    • Faat mocht na haar hattrick de véél te lichte roze wedstrijdbal mee naar huis nemen. Van het gewicht van die roze bal werd vroeger alleen Romaissa blij, daarom hebben we deze netjes bij Montfoort achtergelaten!
    • Joëlle maakte vandaag misschien wel de mooiste goal van de wedstrijd. Gelukkig had ze na al dat materiaalgedoe in ieder geval iets moois om over op te scheppen. En het dansje daarna was legendarisch!
    • Vandaag is nogmaals duidelijk gebleken: Lina en Chantal hebben allebei officieel een hekel aan de spitspositie.
    • Amber leverde een paar heerlijke voorzetten af én scoorde twee keer. Beetje assisten, beetje scoren. Gewoon het hele pakket! En dat zonder de snelle planga op.
    • Zoe zette vandaag een paar keer ouderwets de turbo erop. En maakt prachtige Insta-content.
    • Dana schoot de bal bijna dwars door het net. Gelukkig hebben de netten het overleefd. Verder zaten haar veters 90 minuten lang keurig vast en was ze opbouwend wederom een ijzersterke schakel.
    • Lotte schoof regelmatig vanuit de combinatie goed mee naar voren en creëerde daarmee een aantal mooie kansen. Daarnaast pakte ze een paar lekkere kopballen mee. En waren de inspeelpasses loop zuiver!
    • Sarinah en Lina gaven een paar passes waar ze bij FC Utrecht op de tribune waarschijnlijk even voor zouden stoppen met praten om er uitgebreid voor te applaudisseren. Misschien kan Anthony Correia deze twee dames bellen en strikken voor zijn middenveld?!
    • Chantal mocht naar huis met drie assists en zorgde met haar druk zetten regelmatig voor onrust, waardoor de ballen door Montfoort ingeleverd moesten worden bij JSV.
    • Indien we een paar kansen meer hadden afgemaakt, was Julia zonder enige twijfel de assistkoningin van de dag geweest. Ze strooide met passes alsof ze er thuis nog een hele voorraad van had liggen. Verdedigend vorige week ijzersterk! Deze week opbouwend perfect!
    • Manouk heeft vandaag ongeveer een marathon op de mat gelegd en zet ondertussen weer een mooie volgende stap in het herstel van haar enkel. Lekker bezig!
    • En Tessa? Die dacht aan het einde van de wedstrijd nog even: ach, waarom zou ik gewoon blijven staan? En pakte gestrekt een bal onder uit de hoek. Alsof dat de normaalste zaak van de wereld was.

    En dan… Driekus en Coby
    Die genoten samen zichtbaar in de dug-out.
    Hand in hand, zoals echte Feyenoorders betaamt, gingen ze uiteindelijk samen dolgelukkig naar huis.
    De meiden zagen het allemaal gebeuren en kwamen tot een duidelijke conclusie:
    “Zo liefdevol willen wij later op hun leeftijd ook zijn!”

    Een ruime overwinning, een hattrick, een roze wedstrijdbal, een shirtjesmonster en als afsluiter een romantische wandeling van Driekus en Coby.

    Kortom:
    Het bezoek aan Montfoort stelde ook dit seizoen niet teleur aan memorabele momenten!

    En dat is allemaal prachtig vastgelegd door onze fotgrafe Joel. Wederom dank!