Een overwinning die je zelf veroorzaakt door goede onderlinge afstemming en teamwork!
De trainingsopkomst is de laatste weken lekker hoog! Woensdag stonden we met 16 speelsters op het veld. Tessa werd flink afgebeuld door Driekus, terwijl de rest volle bak aan de positiespellen onderworpen werd – met afsluitend een 8 tegen 8 partij.
Vervolgens waren we afgelopen zaterdag met 15 meiden, waarvan 6 à 7 aanvalsters.
Helaas mogen er op zaterdag maar 11 het veld in, dus hebben we vooraf met elkaar besproken en besloten om in blokken van 20 tot 25 minuten te spelen en voorin in die tijdsblokken te wisselen (Manouk VS Zoe & Romaissa VS Lisa).
Zo kon iedereen op de positie spelen die het beste bij haar past en/of waar zij de laatste weken in is uitgeblonken (geldend voor Romaissa). En zo probeerden we met deze 4 speelsters – per individu - 90 minuten in 45 minuten te proppen. En om iedereen evenveel speeltijd te gunnen.
Ook op het middenveld moesten er lastige keuzes worden gemaakt door een overschot aan middenveldsters, maar samen komen we daar altijd uit. We gunnen elkaar een mooie zaterdag en nog meer: de drie punten. En dat bereik je door met elkaar zaken af te stemmen en op basis daarvan de juiste gedragen keuzes te maken.
Daarbij gingen we met een vaste achterste linie van start – met de wetenschap dan indien zij alle vier fit zouden blijven – ze ook alle vier negentig minuten zouden blijven staan.
Start van de wedstrijd:
Uiteindelijk begonnen we om 14:08 uur (er waren problemen met de ballenpomp — en je wilt natuurlijk wél met goed opgepompte ballen spelen, anders heeft niemand een leuke middag).
In de basis begonnen:
Tessa, Luna, Lotte, Julia, Dana, Amber, Chantal, Sarinah, Manouk, Faat en Romaissa.
Na het verlies in de beker vorig seizoen wilden we vandaag graag iets rechtzetten — dit keer een niveau hoger - in de derde klasse. De 11 speelsters die mochten starten wisten precies wat hen te doen stond: afjagen, druk zetten, nóg meer jagen, direct omschakelen bij balverlies en vooral héél veel meters blijven maken.
Op naar de eerste helft:
We gaven nauwelijks grote kansen weg. We hielden het bij dreigende momenten, die je vervolgens niet tot grote kans mag benoemen omdat er geen doelpoging uit volgde.
Dat was vooral te danken aan twee knappe onderscheppingen van Tessa op lange ballen, waarmee de tegenstander de halfspace probeerde in te spelen.
De eerste keer had ze direct door dat er een diepe bal werd verstuurd en was ze er als de kippen bij om deze eruit te halen.
Even later moest ze opnieuw ingrijpen, dit keer met een fantastische sliding, nét voordat de speelster van De Merino’s in de buurt van de bal kon komen.
En dan was er nog dat ene moment waarop iedereen heel ontspannen riep: “Lot, hij komt naar jou!” — alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat je iemand op de doellijn vanuit een corner even rustig een bal laat wegkoppen.
Aan het vertrouwen op het voorkomen van tegendoelpunten, hebben we tegenwoordig geen gebrek.
En aanvallen en kansen creëren aan de andere kant? Dat deden we minstens zoveel.
Alleen… het was óf “vlaggetjesdag” voor de grensrechter, óf wij moeten nog eens goed oefenen op buitenspel. Misschien wel allebei?! Gelukkig kunnen we dat straks rustig terugzien en analyseren op de beelden van de VEO-camera’s langs de lijn. Die we een keer voor de lol een dagje mochten lenen van de jongens. Want we zijn natuurlijk geen eredivisionist en die ambitie hebben we ook niet. We vonden het gewoon een keer leuk om na afloop te zien. En nu zijn we extra blij want we hebben mooie goals op de film staan!
Afijn, we waren in ieder geval goed bezig, al ontbrak net dat laatste tikje — of verscheen daar ineens weer die gevreesde rood-gele vlag.
Onze corners waren scherp, terwijl we die van de tegenstander prima wegwerkten. Tessa had alles klemvast, en anders kwamen Juul, Lot, Amber of Chan er wel aan met een stevige kopbal.
Verder zorgde iedereen voorin voor gevaar. De eerste 25 minuten deden Romaissa, Manouk en Faat dat, en van minuut 25 tot 45 namen Zoë, Lisa en opnieuw Faat het stokje over.
We zijn blij dat Zoë terug is en dat het goed met haar gaat. En Lisa is fit en begint haar plekje voorin helemaal te vinden. Ze had eigenlijk wel een doelpuntje verdiend — maar die bewaren we gewoon voor de volgende wedstrijd! We gaan er in ieder geval vanuit daar haar meegekomen supporters trots op haar zijn!
Voor rust kregen wij nog twee grote kansen dankzij Zoe en Lisa, dus dat we met 0-0 — of laten we zeggen een gelijke stand — de kleedkamer in gingen, was eigenlijk terecht.
De rust:
Op ons gemak namen we door waar we effectiever konden zijn, terwijl Joy warmliep om Amber op het middenveld te vervangen.
Vol vertrouwen gingen we terug het veld op, en dat vertrouwen werd in de tweede helft beloond: een voorzet van Zoë, opgepikt door Faat, zorgde voor de 1-0.
Alleen helaas, niet veel later lag de bal echter ook aan de andere kant in het net: 1-1.
Gelukkig was aan de gezichten te zien dat wij vandaag niet van plan waren punten te verspelen.
En inderdaad: vanuit een corner van Sarinah verdiend door Romaissa, kwam de bal 14 meter van het doel af terecht en plaatste Joy de bal perfect over de keepster heen. Een prachtige en bovenal lastige goal van Joy, die mooi op beeld staat. Perfect technisch uitgevoerd door haar!
Even later werd Faat dankzij een fantastische bal van Romaissa (je gaat bijna zeggen wie anders?!) weggestuurd, en Faat die op haar beurt een perfecte voorzet gaf en Manouk die beheerst die bal binnen liep. Goeie loopactie en beheerst afgerond vanuit Manouk, mooie voorzet van Faat en goed voorbereidend werk van Romaissa.
Direct na de 3-1 ging Chan naar de kant en kwam Zoë terug het veld in. Vervolgens werd Annelenna voor Sarinah ingebracht, die ook moe gestreden was op het middenveld. Niet zo vreemd want een middenvelder moet statisch gezien nou eenmaal meer meters maken. En ook Sarinah kan op een goede wedstrijd terugkijken dus die zal verder ook dik tevreden zijn.
Na de 3-1 kwam de winnaarsmentaliteit nog wat extra naar boven, en het resultaat van de afgelopen weken trainen — een topconditie — werd duidelijk zichtbaar. Luna, Lotte, Julia en Dana vlogen voor iedere bal, terwijl Zoë, Romaissa, Joy en Annelena elke meter schoonveegden, zodat Faat en Manouk scherp konden blijven staan.
Annelena en Zoe kregen zelfs daardoor nog een kans. Maar die mochten er net niet in gaan. Toch gaat Zoe met lekkere papieren naar huis namelijk een assist bij de 1-0!
En Lina?! Die stond 90 minuten lang onvermoeibaar met de vlag in haar hand.
Na 95 minuten spelen - stond de 3-1 op het bord en waren de drie punten binnen voor JSV VR1.
Een collectieve overwinning, dankzij goede afstemming vooraf qua wisselingen, waarbij we qua blok voorin even sterk bleven.
Alleen op andere manieren kansen creëerde. Dat zou wel eens ons Unique Selling Point kunnen gaan worden dit seizoen – tegen bepaalde type tegenstanders. Want dit is en blijft natuurlijk ook wel tegenstander afhankelijk.
Daarnaast waren we ontzettend dankbaar en blij met Tessa! Top gekeept.
En natuurlijk ook met Julia die haar plek op het middenveld heeft afgestaan, om achterin te gaan ondersteunen. Idem dito voor Sarinah die de linksbuiten daarvoor had ingeruild, om naar het middenveld (de plek van Julia) te schuiven.