• HET KAMPIOENSCHAP IS BINNEN !

    Zaterdagochtend vertrokken de dames rond pupillentijd naar Odysseus’91. Doordat de wedstrijd lopende het seizoen van datum was veranderd en er geen mogelijkheid was om de wedstrijd alsnog te verplaatsen ging JSV met een select groepje, met twee meiden van de MO17 ter versterking, op pad.

    Met dank aan het bovenstaande waren Manon en Eva (op Gran Canaria), Britt (Werk), Rox (Examen), Samantha en Nadine er pijnlijk genoeg voor henzelf, niet bij. En daar voegen we de geblesseerde Jill, Melissa en Elvera nog bij.
    Kortom de 11 meiden die wel het veld op konden stappen hadden een uitdaging. Wisselen ging niet en met Amber (getrokken verstandkiezen) en Iris 2 (liesblessure) was het voor de aanwezigen groep alles behalve ideaal.

    En daarmee waren we er nog niet. We werden op een rugby veld gestald, met kraters en kuilen in het veld zo groot, dat je er doordeweeks je koeien nog niet op zou laten lopen. Dus tiki takke voetbal zat er vandaag niet in en daar kwam nog bij dat we naast een sloot speelde en Ody maar 1 bal bij zich had, waardoor het spel meer stil lag dan dat er gevoetbald werd. Verder gokken we dat ze iemand van straat hebben geplukt om te fluiten of dat een rugby scheidster was die de voetbalregels niet kent. Ody speelde namelijk regelmatig handbal en vrij worstelen.

    Afijn, de zon scheen lekker en de support was prima. Tijdens de warm-up was onderling al besproken dat het vandaag niet van onze techniek af moest komen, maar van onze vechtlust en winnaars mentaliteit. Vanaf seconden 1 afjagen en gaan was dan ook de afgesproken tactiek. Zo gezegd, zo gedaan! Iris 2, Milou en Chantal jaagde op rechts de bal af, waarna Iris 2 met de bal ervandoor ging. Zij schoof de bal richting Romaissa die het 100ste doelpunt voor de dames dit seizoen op haar naam schreef.

    Even later hadden Milou en Chantal een stukje veld gevonden waar de bal wel over de grond naar elkaar gespeeld kon worden. Chantal draaide open en gaf een steekpass op Sarinah die ondanks het hobbelveld de bal strak in het doel legde.

    JSV ging door en had al snel bijna de 0-3 vanuit een corner binnen. Maar helaas belande het schot, vanaf randje 16 van Milou, op de lat. Vervolgens bleef JSV gevaarlijk vanuit corners en aan de linkerflank door schoten van Sarinah. Helaas moest Amber het veld verlaten en stond JSV met 10 dames op het veld. Chantal dacht de 0-3 op haar schoen te hebben, maar de keepster tikte de bal uit de kruising. Daarna kregen de dames het met zijn tienen en de slechts 0-2 voorsprong, lastiger.

    Het was warm, de ballen stoven op in de kraters van het veld, het was onrustig en de passes waren niet zuiver te krijgen. Een minuut voor rust viel dan ook ongelukkig de 1-2.

    In de rust hoefde er weinig verteld te worden. Er werd hard gewerkt, over de passing was de conclusie duidelijk, iedereen probeerde de taken naar behoren uit te voeren en iedereen vertrouwde erop dat we de 3 punten zouden binnen slepen.

    De tweede helft ging van start en Stephanie vloog op het middenveld van links naar rechts. Amber was inmiddels gelukkig teruggekeerd, waardoor de druk achterin afnam. Iris, Milou en Francine dekte door, waarmee de gaten op het middenveld iets kleiner gemaakt kon worden. Iris 2 liep hinken pinkend rechts voorin, waardoor Sarinah en Romaissa bijna iedere bal vooruit ingespeeld kregen en zich de blubber liepen. Maar zodra Iris 2 dan toch de bal kreeg, deed ze er fantastische dingen mee. Joyce probeerde op Josien Bolt snelheid de tegenstander weg te drukken en de twee Julia’s hielden het slot op de deur. De ene met haar voeten en de andere met haar handen. En Chantal zocht de gaten op. Nou was dat niet zo moeilijk want daar bestond het hele grasveld uit.

    Ody ging drukken maar kwamen niet tot echte gevaarlijke kansen. De dames ervaarde wel een flinke druk en baalde ervan dat de tegenstander iets te veel balbezit had, maar het kon net zo goed 1-3 worden, dan dat het 2-2 zou worden. Julia was wel constant alert op mogelijke gevaarlijke door stuiterende ballen, maar het stressniveau kon op een redelijk niveau blijven. Met goede uittrappen van Julia werden de aanvallers meerdere malen gevaarlijk. Een kwartier voor tijd leek het erop dat Sarinah de verlossende 1-3 zou maken, maar wonderbaarlijk tikte de keepster de bal op de lijn naast het doel.

    Vervolgens kreeg Chantal een vrije trap die zij bij de tweede paal erin draaide, maar in de kluts ging de bal aan de verkeerde kant langs de paal. Romaissa en Sarinah bleven voorin de tegenstanders dol draaien maar het afdrukken van de 1-3 kwam er net niet. Een paar minuten voor tijd was daar alsnog de 1-3. Een voorzet vanaf de achterlijn vanaf links werd ingekopt door Chantal, maar het doelpunt werd afgekeurd.

    Dus was het nog een paar minuten op de tandjes bijten….. Ondertussen hesen de geblesseerde zich in het tenue voor de foto….. En na 90 minuten was daar het fluitsignaal en de 1-2 winst was een feit.

    Amber viel op de grond van de pijn, Joyce nam een duik naar de grond van geluk en de anderen meiden waren zo moe gestreden, dat ze hun armen haast niet boven hun hoofd uitgestoken kregen. Dus langs de kant had het waarschijnlijk een aparte vertoning. Kampioen zijn geworden en dan niet eens meer kunnen hossen, springen en joelen.

    Na een paar minuten was iedereen bijgekomen en kwam het besef toen de foto’s werden gemaakt: het is ons gelukt!
    Aan het begin van het seizoen waren we stellig: dit seizoen worden we kampioen. Met minder nemen we geen genoegen. Maar dan moet je het uiteraard nog wel even waarmaken.

    Na de foto sessie en de champagne douche van Jill haasten we ons naar de kleedkamer om in een Caravaan richting Kuddelstaart te vertrekken, waar Romaissa en Julia om 13:00 uur nog met hun eigen team moesten spelen. Dit aangevuld met onze enige echte mevrouw Jumbo. Zij starten vanaf minuut 1 met 10 meiden. De dames namen de functie van de 11de vrouw op zich. Met liederen zoals ‘Daar boven op de berg’ werden de 10 vooruit gezongen. En met succes! Maar liefst 3 prachtige goals (alle 3 om in te lijsten) werden er gemaakt. Maar helaas vielen er ook 3 in het andere doel. Maar een 3-3 gelijk spel met zulke doelpunten en 90 minuten lang met 10 meiden in het veld, mag gevierd worden alsof het een overwinning is!

    Vervolgens ging iedereen huiswaarts om een bezoekje te brengen aan de supermarkt en mevrouw Jumbo trok haar gele pak aan om nog een paar uurtjes de bikkelen, waarna het team bijeen kwam voor een gezellige avond. Met spelletjes 30 seconds en met op de achtergrond het songfestival met een hapje en een drankje erbij, werd het kampioenschap gevierd.

    Klokslag 00.00 uur ging iedereen moe en voldaan richting huis.

    Inmiddels kunnen we melden dat:
    Rox, Sarinah, Amber, Chantal, Iris 2, Britt, Iris 1, Jill en Julia officieel hebben bevestigd dat zij het wit/zwarte tenue volgend seizoen opnieuw zullen gaan dragen. Verder hebben Melissa en Elvera aangegeven terug te willen keren op het veld. Waarbij Elvera aan het lobbyen is voor speelster voor het tweede.

    Maar nu eerst maar eens genieten van het kampioenschap!