Ook de tegenstander van afgelopen zaterdag had een andere datum aangevraagd dan oorspronkelijk gepland aan het begin van het seizoen. Lastig voor het ritme, zeker in deze maand waarin we liever niet voetballen. Maar ach, het is wat het is: we werken altijd mee en passen ons aan! Zo ook voor- en tegen Montfoort S.V.’19 VR1.

De opstelling:
Amber moest afhaken vanwege de blessure die ze een maand geleden opliep in de competitiewedstrijd tegen De Meern en die opnieuw opspeelde, waardoor ze niet aan de eerste training kon deelnemen. Ook Joy en Romaissa moesten zich met pijn in hun hart last-minute afmelden.

Dit alles resulteerde in een team van 12 i.p.v. de reguliere wekelijkse veertien – vijftien speelsters, waarvan minimaal één speler van de 12 een krappe 30 minuten mag spelen en anderen waren door gebrek aan ritme of bekende mogelijke blessures, officieel nog niet in staat zijn, om een volledige 90 minuten te spelen.

Met anderen woorden: vandaag moesten we starten met ‘9,5 fitte dames die een volledige 90 minuten met gemak kunnen uitspelen.’ En met de rest moest voorzichtig aan worden omgegaan.

Lotte en Chantal moesten daarom een wiskundige formule bedenken om een opstelling samen te stellen, gebaseerd op een wisselbeleid, dat het team in staat zou kunnen stellen om 90 minuten vol te houden en het risico op blessures te minimaliseren.

En met het wegvallen van de drie middenvelders Amber, Joy en Romaissa moest er een aanvaller extra naar het middenveld.

Gelukkig spelen we af en toe oefenwedstrijden, waardoor Manouk al wat minuten op het middenveld heeft kunnen oefenen en daardoor afgelopen zaterdag naar het middenveld kon schuiven.

De volgende elf namen gingen van start:
Zoe, Sarinah, Rox, Manouk, Luna, Lotte, Luna, Julia, Faat, Dana en Chantal.

In de wissel, op basis van het tactische wiskundig bedachte wisselbeleid, i.p.v. de eerder gemaakte opstelling:
Lisa – met de opdracht na 20 minuten warm te lopen, zodat ze na 25 minuten Lina kon vervangen en daarna de wedstrijd moest uitspelen!

Dit leek vooraf haalbaar, gezien Lisa woensdag en vorige week maandag al 2x 35 minuten speelde zonder opkomende hamstringproblemen.

Vandaag stond haar een volwaardige 65 minuten te wachten. En dat is perfect gelukt en met de opluchting dat dit zonder opspelende hamstring problemen is gegaan! En qua conditie gaat het ook meer dan prima ging. Er zijn wat meter gemaakt van voor naar achter en terug.

Door het beperkte aantal fitte en beschikbare speelsters, konden we logischerwijs ons gewenste spel helaas niet spelen.

We konden tenslotte niet 90 minuten op volle kracht spelen en sommige speelsters stonden op posities waar ze normaal niet spelen.

Alle linies moesten zich aanpassen en anticiperen op de kansen, waarvan we wisten dat ze zouden komen als we alert zouden reageren, gebaseerd op de lessen uit de eerdere ontmoeting uit bij Montfoort S.V.’19 VR1., in de eerste seizoenhelft.

Wedstrijdbespreking:
De boodschap was vooraf dan ook vrij kort, krachtig en simpel: we probeerden vandaag gebruik te maken van momenten die we tijdens de vorige wedstrijd hadden geïdentificeerd als kansen, door ballen op bepaalde plekken neer te leggen. En die kansen werden vier keer gevonden, waarbij twee goals werden gemaakt.

Beide goals werden zeer beheerst afgerond door Manouk: de eerste met een prachtige boog over de keepster, de tweede volgens de principes en geoefend op de training – rustig kijken, keuzes maken: schieten of afspelen.

Manouk wachtte tot de keepster naar de grond ging, keek naar de penaltystip en plaatste toen de bal zelf, zeer beheerst langs de keepster de hoek in. Verschil met de training en afgelopen zaterdag: op de training stond Chantal op doel en afgelopen zaterdag stond een ‘echte’ keepster bij de tegenstander op doel.

Verder speelden we 90 minuten lang vooral ‘busje komt zo’:
De tegenstander 80% balbezit laten hebben en vechten voor iedere centimeter. Inclusief Faat van voor naar achter en terug. En gokken op de kansen, waarvan we wisten dat ze gaan komen indien je geduld hebt. Dit onder het motto: gaat het niet zoals je wilt, dan gaat het zoals het gaat.

Ter vergelijking: de vorige uitwedstrijd uit tegen hen, hadden wij 80% balbezit en 101 kansen, maar geen doelpunt.
Vandaag was het omgekeerd! En Rox keepte gelukkig alsof ze Iker Casillas was: reddingen uit de kruising, balletjes onder uit de hoek, ballen ertussen werden allemaal gevangen en één-op-één situaties werden geneutraliseerd.

Zo ging het zoals het ging:
• Complimenten daarbij aan de verdediging! Luna, Julia, Lotte en Dana stonden als een huis.
• Faat liep de meeste meters, was overal te vinden en heeft vanuit de spits geholpen om de punten over de streep te trekken!
• Sarinah bleef 90 minuten staan, ondanks duizelingen en was zeer balvast vanuit het midden.
• Lina speelde sterk in het veld en pakte de vlag langs de lijn op. En bovenal gaat het stap voor stap beter met haar blessure en hopen we dat ze snel 100% de oude is. Maar wel met geduld opbouwen, om geen terugval te krijgen want dat zou zonde zijn.
• Manouk maakte twee zeer perfecte goals! Jammer dat ze niet op beeld staan want ze waren erg mooi.
• Zoe bleef tot het einde de hoek in sprinten met vijf speelsters achter zich aan, met Lisa erachter, die vervolgens ook helemaal mee terug verdedigde. Het was een dag ‘meter vreten.’ Op de atletiekbaan zouden ze trots zijn!
• En Rox die stond zaterdag voor de vele cruciale reddingen! Het zijn de twee weken van de keepsters geweest. Vorige week Tessa, deze week Rox.

Kortom: ondanks alle tegenslagen en last-minute wissels, heeft het team zich kranig aangepast en voor wat mogelijk was met 9,5 fitte speelsters in 90 minuten, toch goed gepresteerd door deze 3 punten eruit te slepen!

En kun je trots zijn op het feit:
Dat de nadruk door het team werd gelegd op doorzettingsvermogen, samenwerken en collectief gaan, ondanks de blessures, een te smalle wedstrijdselectie en omstandigheden die buiten de cirkel van invloed van de speelsters zich bevond.

Iedere speelster droeg bij en deed dat met plezier en vastberadenheid! Ondanks dat dit spel voor niemand leuk was. Of in ieder geval niet voor onszelf.

Vanaf 14 maart 2026 hopen we het ritme van elke zaterdag spelen terug te krijgen en te behouden, zodat we het normale spel kunnen spelen.

Maar eerst genieten we van deze drie punten, die het resultaat zijn van samenwerking, discipline en inzet van het hele team. Mouwen opstropen, niet zeuren en gaan.