De eerste wedstrijd werden we met 8-0 afgedroogd. Maar toen was alles nog anders!

In de afgelopen maanden zijn we door onderlinge samenwerking – een tactiek, een logische opstelling, begrijpelijke keuzes, een visie en wedstrijdplannen die we met elkaar maken – duidelijk gegroeid.

‘Gewoon’ kijken naar wat je WEL kan en die zaken benutten, in plaats van blijven oefenen op iets wat je toch niet kunt. Van een 8 een 9 maken in plaats van, van een 2 een 4.

Ook voor vandaag hadden we een duidelijk voorbereid plan en een visie op hoe de wedstrijd kon gaan lopen en wat we konden verwachten.

Alles was vooraf gevisualiseerd, inclusief een duidelijk wisselplan voor tijdens de wedstrijd, dus we konden ‘ontspannen’ van start.

In de basis begonnen:
Amber, Chantal, Dana, Faat, Joelle, Julia, Lotte, Luna, Manouk, Romaissa en Tessa.

Daarbij wisten we vooraf dat we in de tweede helft Zoe voor Amber zouden brengen (omdat Zoe punten over de streep kan trekken en Amber juist tegenstanders in de eerste helft doldwaas kan maken) en Sarinah voor Chantal (omdat beide maximaal 45 minuten na de winterstop kunnen spelen, waarbij Sarinah het fijn vindt om in de tweede helft te starten en Chantal vice versa). Lina (die na een zware enkelblessure is teruggekeerd) zouden we niet meer dan 15 minuten brengen.

Met Roeland als grensrechter en veel meegereisde fans, waaronder ook Dani en de kleine pup van Sarinah.

Na wat circusactiviteiten vooraf – opkomen met muziek, door vlaggen heen banjeren, zwaaien naar de tribune en een pupil van de week – gingen we brutaal van start.

De eerste grote kans was voor Manouk na een assist van Faat, die we al bijna telden, maar de keepster verrichtte knap werk. Vervolgens konden we De Meern het eerste kwartier op hun helft houden en daarbinnen maakte de jarige Amber een prachtige goal na een goede assist van Juul.

Op dat moment, qua aantal kansen en waar het spel zich bevond, een verdiende 0-1 voorsprong.

Daarna wisten we dat De Meern gas zou gaan geven en dat ook kon blijven doen, omdat zij over een bank beschikken met het maximaal aantal wissels, waarbij de ene net zo goed is als de andere. En soms zelfs beter. “Tegen dit soort clubs en tegenstanders mag je echt spreken over de GROTE REUS tegen Klein Duimpje.”

Wij moesten het doen met 14 dames, waarbij vier speelsters vandaag maximaal 15 tot 45 minuten konden spelen (Lina 15 minuten en de rest: Amber, Chantal en Sarinah 45 minuten). Want de hoop was dat Joy het nog zou redden vandaag maar dat ging helaas niet lukken.

Hoe dan ook: het beeld dat we van tevoren hadden bedacht kwam eruit en daarna was het standje overleven.

De eerste helft ging dat prima, totdat de scheidsrechter een bal op een fijne plek voor De Meern beoordeelde als hands. Dat werd helaas de 1-1.

In de rust werden de wissels toegepast zoals vooraf besproken en gaf Chantal aan: “Op het moment dat je het de eerste 10 minuten op 1-1 kunt houden, gaan ze uit de tweede lijn wanhoop schoten toepassen. Vanaf dat moment weet je dat je het gelijke spel over de streep zult trekken.”

En zo geschiedde!

Het was 45 minuten een waas. Op het moment dat De Meern wilde uithalen, vlogen er zeven zwarte shirtjes op af.

En inderdaad, vanaf minuut 55 volgden er ook wat wanhoop schoten, waardoor de tijd in het voordeel van JSV wegtikte.

Vervolgens leek het plan even in het water te vallen toen Romaissa in minuut 65 een beuk kreeg, waarbij we ons nog steeds afvragen wat exact de bedoeling hiervan was.

Hierdoor moest Lina iets eerder worden gebracht dan het maximale aantal minuten dat ze mocht spelen.

In de 82ste minuut kreeg Joelle kramp, waardoor Romaissa terug het veld in moest.

De laatste minuten vlogen Faat, Zoe en Manouk van voren mee naar achter om dat ene punt mee naar huis te nemen.
Ondertussen was Lisa vanuit haar werk snel doorgekomen naar De Meern om ons te supporten. Het werd langs de lijn overigens meer een gezamenlijk ijsberen parij voor de dug-out, want jeetje… wat was het spannend.

Maar na 100 minuten floot de scheidsrechter dan toch af en was de eindstand 1-1.

Na afloop kon er maar één beoordeling worden gegeven: alle 14 speelsters verdienden op basis van werklust, mentaliteit en hier en daar slimheid een dikke voldoende.

Ze kregen daarbij de boodschap dat er vooraf wat risico was genomen door vandaag ‘de joker’ in te zetten, waardoor iedereen een kleine bonus en winstpremie uitgekeerd krijgt.

Dat was overigens niet van tevoren gemeld.

Tenslotte is het nogal een risico om dit te doen op het moment dat je de eerste keer met 8-0 verliest.

Hoe dan ook: met deze 1-1 is de competitie wat opgeschud en neemt Sporting VR2 de koppositie van De Meern over.

En mogen wij de verrassing van het seizoen zijn en blijven door in de middenmoot mee te draaien. En een middenmoter heeft de plicht om de competitie op te schudden.

Dat terwijl we in de beker het lachtertje van het geheel waren, met een verlies tegen een vierdeklasser en twee dikke verliezen tegen Desto en De Meern. En vorig seizoen een desillusie en misschien wel ons slechtste seizoen van de afgelopen jaren was. Maar dat is ineens allemaal vergeten en genieten we ‘gewoon’ van dit moment. En zijn we blij met onze groei.

Die groei was overigens afgelopen maandag ook mooi zichtbaar toen we tegen een combinatie van Edo/OSM speelde, waarbij we veelal veldspel toonde met 1 keer raken. En het op voetbal begin te lijken i.p.v. 11rond hobbelende kippen die alle kanten op springen.

Na afloop werd er in de kantine nog even nagepraat en gingen we tevreden naar huis op naar de volgende wedstrijd!